تا یه زمانی خیلی به نظر مردم اهمیت میدادم.این که همه حواسم بود کسی از حرفام ناراحت نشه یا کاری نکنم که کسی ازم دلخور بشه.انقدر که تبدیل شده بود به وظیفه و کم کم دیدم این وسط خودمم که دارم نابود میشم و مردم هر کدوم دنبال زندگی خودشونن و اتفاقا احترام زیادی وظیفه بوجود اورده بود و باعث شده بود توهم برشون داره که همیشه باید راضی نگهشون دارم.خیلی اتفاقی با یه خانمی اشنا شدم که خیلی تاثیر مثبت رو من گذاشت و کم کم خودم پیدا کردم.الان اولویت اول زندگیم خودمم و نظر هیچ کسی واسم مهم نیست ولی یه مشکلی هست اونم اینه که خودم باید ریکاوری بشم